15-04-07

ideaal om weer te starten

Vandaag ruzie gemaakt,

met

-mag ik hem mijn vriend noemen?-

We waren half-half koppel.

Hij zei me dat ik gevoelloos reageerde

Hij was mijn prins niet,

en duidelijkheid is hetgeen ik en hij wilde.

Enkele dagen geleden

deelden we het bed,

vandaag delen we verdriet,

elk op onze plek.

(my fault!)

Ik had hem al vaarwel gezegd

en verviel in mijn patroon.

Ik heb hem graag,

maar niet lief.

Hij zei me ware dingen,

die me wel raken.

Ik ben gevoelloos,

ik ben een bitchy

ik ben mezelf,

maar dat wist ik niet.

Het doet me niet niets

ik heb hem graag,

maar niet lief.

Ik zie hem graag

maar niet eeuwig.

Ik verval in mijn patroon,

en zeg die jongen ook gedag.

Ben ik vrouw met bindingsangst?

met het 'het-gras-is-groener-syndroom?'

Of noemen we dat in onze maatschappij labiel?

geen keuzes kunnen maken?

niet weten wat te willen?

Ieder mens zijn trekjes,

maar ik ben degene die ze niet verbergt...

 

De commentaren zijn gesloten.