22-01-06

eerlijk

Ik heb een gesprek gehad, over "je kunt maar eerlijk zijn".

Mijn bedenkingen over eerlijk zijn:

Soms schrikt eerlijkheid de mensen af.

Ik probeer om eerlijk te zijn.

Al heb ik vaak liever de mooie illusie

van alles goed en alles mooi.

Veel eerlijkheid gaat verloren,

doordat ik het mooie wil zien,

en ik het lelijke eruit wis,

of ontloop.

Zo wil ik bij mezelf ook het lelijke wegdoen,

en het mooie naar boven halen.

Ik ben eerlijk geweest,

en legde mijn ziel bloot,

ik toonde wat ik lelijk vond in mezelf.

 

Is het oneerlijk om het lelijke niet aan te halen bij jezelf?

Want volgens mij schrikt die lelijkheid af.

Ik was eerlijk, maar wat primeert er?

Eerlijkheid waarbij je je soms niet echt goed voelt of zwijgen (wat als oneerlijk kan gezien worden tegenover jezelf) en je gewoon voelen?

 

En mag je van jezelf vinden dat je niet bent wie je wil zijn?

Is het niet menselijk om te willen werken aan jezelf?

Ben ik oneerlijk tegenover mezelf als ik wil werken aan mezelf en anders overkom dan wie ik ben?

18:07 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

heel veel vragen maar het willen werken aan jezelf is gewoon een heel belangrijk ding in dit leven...

Gepost door: Anne | 22-01-06

:-) ik ga akkoord met Anne.

Gepost door: Sir Robin | 22-01-06

cfvgklhujmikolp dat ik het dus ook effe niet meer weet...

Gepost door: abnormalia | 22-01-06

maar dat klinkt zo negatief, "werken aan jezelf".

Gepost door: just a girl | 23-01-06

hoezo? Wat vind je daar zo negatief aan dan? Ik vind het juist positief. Als je de nood niet meer hebt om te werken aan jezelf, dan vind je dat je perfect bent. En wie is er nu perfect? Iedereen heeft toch zijn negatieve kantjes?

Gepost door: Sir Robin | 23-01-06

De commentaren zijn gesloten.