09-01-06

en nu?

En nu?
Ik heb hem nog niet gezien in 2006,
en dat lukt me,
ik hou me bezig met andere dingen,
Ja ik miste hem,
of zou dit komen omdat ik helemaal alleen op kot zat?
Ik zond dan kort maar krachtig,
dat ik hem miste
en dat ik het weet dat hij dit niet wil horen.
Ik kreeg niets terug
en ik liet hem gerust,
tot ik een enkele dagen later een bericht kreeg,
"sorry dat ik niets meer laat horen van mij,
maar ik heb tijd nodig voor mezelf, denk ik"
Dit deed me op een manier wel deugd,
zo weet ik dat hij ook niet echt weet wat of hoe.
Nu lukt het om hem te vergeten,
totdat we weer samen zullen zijn zeker?
Die wederzijdse aantrekkingskracht...

20:42 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

aha, er is hoop?

Gepost door: Anne | 09-01-06

:-) Ik zit hier breed te glimlachen. Laat maar komen wat er komt en overhaast niets. Allebei wat tijd inbouwen om na te denken lijkt me niet echt onverstandig nu.

Gepost door: Sir Robin | 10-01-06

at @anne, hoop? Ik weet het niet, maar ik laat alles een beetje liggen. Vanop een afstand kun je de dingen beter zien!
@karel/ sir robin. We geven elkaar tijd, wat ik ook wel goed vind. In den beginne was er gemis, maar zelf dat is verdwenen!

Gepost door: just a girl | 11-01-06

De commentaren zijn gesloten.